Desmyttere & Partners

Minister van Defensie Pieter De Crem lanceerde eergisteren een hevig debat in de Kamer van Volksvertegenwoordigers:

‘Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.’

De aanleiding was een artikel op de blog van de Nederlandse Nathalie Lubbe Bakker, over de caféscène van De Crem en zijn entourage tijdens een werkbezoek aan New York deze week. Ze gaf op haar blog verslag van een minister die ‘stiepelzat’ in het café kwam ‘binnengestrompeld’ en van een medewerker die doodleuk rondbazuinde dat de trip naar New York nutteloos was omdat een belangrijke vergadering was afgelast, maar dat er toch ‘niets te beleven’ is in Brussel.

Over het incident en het blogartikel is de laatste 2 dagen nogal wat ophef verschenen in media en op blogs. Los van het incident, wat ik best wel grappig vind, is er over de reactie van minister De Crem wel iets te zeggen.

Ten eerste treed ik hem bij dat het niet hoort dat personeel op blogs verslag doet van het doen en laten van klanten. Ook al gaat het over een café, en schreef deze barvrouw eerlijk en uit eigen naam. De opmars van blogs is niet meer te stuiten, dus bedrijven (groot én klein) zullen met hun personeelsleden spelregels in verband met bloggen moeten afspreken. Onlangs verscheen op een persoonlijke blog van een stagiair bij een groot reclamebureau een uitvoerig verslag en schetsen van een confidentieel project van één van mijn klanten in de juwelenbranche. Waarbij de jongeman nog meegaf ‘dat er wel leukere dingen te doen waren’. Dat hoort niet.

Ten tweede hoeft de minister niet de oorlog te verklaren aan blogs. Vrijheid van meningsuiting bestaat al sinds 1830 en staat in onze Grondwet beschreven. Zijn kritiek op het feit dat iedereen (dus ook zijn kiezerspubliek) naar eigen goeddunken en zonder enige verantwoording op blogs kan posten is totaal achterhaald. Tenzij de grenzen van het fatsoen worden overschreden, maar dit is hier niet het geval. Zijn woorden ‘laster’ en ‘eerroof’ zijn hier niet aan de orde, evenmin als ‘politieke afrekening’.

Beste Meneer De Crem,

We leven in een maatschappij waarin klanten, leden of kiezers op blogs hun mening mogen ventileren, aanbevelingen geven en kritiek uiten. Mond-tot-mond reclame in het kwadraat. Uw kiezer hoeft dus niet enkel maar luisteren te naar u, hij of zij kan ook terugpraten. Als politicus zal u een andere houding moeten aannemen tegenover uw publiek, en de tweewegs-communicatiemaatschappij moeten omarmen. Een goede raad: leer wat bij over de werking en de kracht van blogs, en gebruik ze als wapen in de communicatie over uw werking als minister, of als communicatieplatform met uw kiezers.

Maar trek er niet tegen ten strijde ...